zondag, 5 september 2010
Algemeen
Agenda
Nieuws
Sponsoring
Badminton
Basketball
Dynamictennis
Voetbal
Volleybal
Algemeen
Organisatie
Route
Lidmaatschap
Schoonmaakcommissie
Agenda
Kantinerooster
Oud papier
Nieuws
Archief
Sportorkaan
Teletekst
Sponsoring
Hoofdsponsors
Stersponsors
Co-sponsors
Business Club
Aanbiedingen
WSV Badminton
Teams
Speelschema's
Toernooien
WSV Basketball
Teams
Fluit en tafel schema
Programma
Standen
Toernooien
WSV Dynamictennis
Teams
Speelschema's
Toernooien
WSV Voetbal
Jeugd
Toyota Wagenmaker Worldcup
Senioren
Futsal
WSV Volleybal
Teams
Speelschema’s
22 juli 2010
 
In memoriam Gerda Kleiboer - de Heus
 

OMNISPORT - Het komt altijd onverwachts. Het klinkt wat cliché-matig, maar ook nu weer was het meer dan waar. Nog geen week geleden belde Gerda naar mijn huis, waar mijn vrouw de telefoon aannam. Zij liet weten in de Spreng te zijn opgenomen en ik nam mij voor haar deze week een bezoekje te brengen.

Vorige week was de Apeldoornse 4-daagse en daar nam ik aan deel en was toen niet in de gelegenheid haar te bezoeken. Het kwam er ook niet meer van, want zondag in de loop van de dag belde haar zoon Anton mij met de mededeling, dat Gerda was overleden. Dat komt dan hard aan.
In leven was WSV voor Gerda haar lust en bracht zij er menig uurtje door. Altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken. Toen haar man nog bij ons actief was, kon je Gerda vaak tegenkomen achter de bar. Later, ik zat toen zelf in het voetbalbestuur, loste ze ons probleem van wasvrouw op. Een flink aantal jaren waste ze alle aan de vereniging toebehorende kleding en ander wasgoed. En dat is geen sinecure, want er wordt wat afgewassen voor ons.
Toen het voor haar fysiek niet meer mogelijk was de was te doen, bleef ze op een ander front actief. Ze stond iedere thuiswedstrijd van onze hoofdmacht aan de poort en verkocht daar de kaartjes. Ze kwam toch om naar het eerste te kijken en dan kon ze wel wat doen. Zo was Gerda. Ze bezocht zoveel mogelijk de wedstrijden van het eerste. Dat was altijd weer wat regelen, want noch zij noch haar man konden auto rijden en waren dus afhankelijk van anderen. Gelukkig waren die er altijd om hen en later ook Gerda alleen mee te nemen.
Gerda heeft het niet altijd gemakkelijk gehad. Zelf leed ze aan een slopende ziekte, maar wist zich er steeds weer bewonderenswaardig overheen te knokken. In 2007 verloor ze haar man. Ook deze bleek ongeneeslijk ziek. Wat later verloor ze haar oudste zoon. Ook weer aan een slopende ziekte. En zij maar doorknokken.
Het laatste gevecht verloor zij plotseling afgelopen zondag. Gerda, je krijgt nu de rust waar je recht op hebt.
We wensen zoon Anton, zijn gezin, het achtergebleven gezin van zoon Jan en alle verdere familie en vrienden heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Namens het bestuur en leden van WSV,
Eddy van der Poel

 


Overige berichten Omnisport


Overig nieuws
>> meer nieuws